Έφηβοι τώρα τους δικούς του στίχους λένε

Με τη δική του έκφανση του ωραίου συγκινούνται.

 

Όλα μπορούν να ανατραπούν! 

 

Αυτό δεν πίστευες; Αυτό δεν υπηρέτησες σε όλη του ζωή; 

 

Πρέπει να ανατραπούν! 

 

Μας περιμένουν θυελλώδεις καμπάνιες που θα προβάλλουν το έργο σου. Θα αφήσεις πίσω σου την Αλεξάνδρεια του Φόρστερ. Ο κόσμος θα φωτιστεί από τον φάρο της δικής σου Αλεξάνδρειας. Το ταξίδι, που ετοιμάζεσαι να κάνεις, είναι ζωογόνο· με φώτα, με επευφημίες, με θόρυβο. Δεν θα επιτρέψεις στη θλιβερή εικόνα του νικημένου, που σέρνεται με τις παντόφλες και την κούραση σε άθλιες αποστειρωμένες κάμαρες νοσοκομείων και φτηνών ξενοδοχείων.